Do modelu „Gazety Podhalańskiej” nawiązywała ukazująca się od 1973 r. „Podhalanka”, wydawana zrazu nieregularnie jako jednodniówka (w 1973 r., dwukrotnie 1975 r. i 1979 r.) a następnie przekształcona w kwartalnik. Pismo było formatu A4, o objętości 60 stron – – wzbogacone licznymi fotografiami i ilustracjami.

Redaktorem naczelnym był Włodzimierz Wnuk (1973 – 1979), Tadeusz Staich (1981-1986), Stanisław Krupa. W skład Komitetu redakcyjnego wchodzili: Pius Jabłoński, Olga Krupowa, Andrzej Kudasik, Jerzy Ustupski, Stanisław Wałach. Wydawcą był Oddział Związku Podhalan mający siedzibę w Domu Podhalańskim im. Kazimierza Przerwy – Tetmajera i Władysława Orkana w Ludźmierzu. W kilku jej edycjach tematyka orawska zajmowała przeważającą pozycję: 1977, nr 1 z 1989 r., nr 2 z 1990 r 37.