W 1989 r. ukazał się pierwszy numer kwartalnika „Orawa” wydawanego przez Towarzystwo Przyjaciół Orawy z siedzibą w Krakowie. Powołano zespół wydawniczy w składzie: Ryszard Kantor – redaktor naczelny,  Zygmunt Ficek, Franciszek Janowiak, Jan Łaciak, Stefan Łaciak, Władysław Pilarczyk, Leon Rydel, Aleksander Suwada, Jolanta Flach (grafika). Korespondentami pisma byli: Emil Kowalczyk, Józef Pieróg, Jadwiga Pilch, Krzysztof Staszkiewicz, Alojzy Śmiech. Kwartalniki były różnej objętości ( od 16 – 80 stron), formatu A 5,  bogato ilustrowane – zawierały obfity materiał z dziejów i współczesności Orawy oraz dokumentację działalności Towarzystwa, a także kolejne listy nowych członków. W październiku 1992 r. zmieniło się kolegium redakcyjne pisma. Redaktorem naczelnym został ks. Władysław Pilarczyk, Tadeusz M. Trajdos – zastępca redaktora naczelnego, Ryszard R. Remiszewski, Andrzej Matuszczyk – sekretarz redakcji, Leon Rydel, Mariusz Łaciak, Franciszek Janowiak -redakcja techniczna, Jolanta Flach – grafik . Od 1983 r. pismo ukazywało się jako rocznik traktujący w sposób jeszcze bardziej obszerny i szczegółowy o sprawach Orawy – stanowiło kompendium wiedzy o dziejach, historii i współczesności podbabiogórskiej krainy.